De schrijvers

Terry Goodkind

De uitgiftes

Maitresse van de Dood

De Kronieken van Nicci

Situering

De boeken spelen zich af in een typische fantasy setting. Er is een geromantiseerde Middeleeuwse wereld waar buskruit nog niet bestaat, de maatschappij heeft nog geen industriele revoluties gekend en de staatsvormen zijn autoritair gebaseerd op bloedverwantschap, zoals koninkrijken, graafschappen en dergelijke.
Een typische fantasiefactor is de magie. Ook hier in de Wetten van de Magie is magie - uiteraard- uitdrukkelijk aanwezig. Er bestaan 2 soorten: Additieve en Subtractieve Magie. De Additieve magie maakt gebruik van een bestaande entiteit en voegt toe, terwijl de Subtractieve magie iets wegneemt, iets ontneemt aan de wereld. Op het eerste zicht zou men kunnen stellen dat dit een onderscheid is tussen goed en kwaad, echter, dit is hier niet het geval. Kwaad of goed ligt in de bedoeling van de magier, niet in de aangewende magie. Zo kan een kwaadaardige magier evengoed Additieve magie gebruiken als Subtractieve, het is zijn doel dat maakt of iets slecht of goed is.
Dit is ook een duidelijk punt dat Terry naar voor brengt. Iedereen heeft volledige verantwoordelijkheid over zijn daden. Het ligt niet aan iets externs om te bepalen aan welke kant van de grens men zich bevindt, het is eigen aan de persoon en zijn bedoelingen. Dit houdt ook in dat mensen kunnen veranderen en tot inkeer komen.
Er is een sterk contrast tussen objectivisme en het collectivisme. Terry plaatst hier duidelijk zijn eigen politieke waarden in het verhaal met een voorkeur voor het objectivisme: de mens als een heroisch wezen, met zijn eigen geluk als het hoogste ethische doel, met productieve prestatie als zijn nobelste activiteit en de rede als zijn enige absoluut. De werkelijkheid is onafhankelijk van interpretaties door individuen. Objectieve kennis is mogelijk en heeft altijd een context, het nastreven van ieders eigen geluk ofwel 'rationeel eigenbelang' is ethisch en het juiste uiteindelijke doel, het enige sociale systeem consistent met deze ethiek is het laissez-faire kapitalisme en kunst heeft de rol een ode aan het leven te zijn.
Het doelpubliek van dit oeuvre is duidelijk een volwassen publiek. Niet alleen de beschrijving van sommige nogal expliciete scenes van geweld laten dit suggereren, ook de duidelijke filosofische stelling van Terry is voor een meer rijper publiek weggelegd.
Volgens Terry zelf schreef hij de boeken with mature adults in mind, not children or those seeking to escape reality.

De Kronieken van Nicci spelen zich af na de strijd tegen Jagang, dus eigenlijk na de boeken van de Wetten van de Magie. Nicci trekt de wereld in om haar eigen avonturen te beleven.

Karakters

Nathan Rahl: voorvader van Richard die duizend jaar lang opgesloten was in het Paleis der Profeten. Naast machtig tovenaar is hij ook een profeet.
Zuster Nicci: Een Zuster van de Duisternis die Richard gevangen nam. Ze probeerde hem bij te brengen hoe goed het leven onder de Imperiale Orde was, maar ze zag in dat Richards manier van vrij leven veel beter was en schaarde zicht achter hem.

Taal en religie

De belangrijkste religie is het geloof in een Schepper(de goede) en zijn tegenhanger, de Wachter (de onderwereld, de Dood). Verder zijn er nog enkele bevolkingsgroepen die geloven in Geesten. De impact van de religie is in de eerste boeken niet zo doorslaggevend, maar gaandeweg neemt het onderscheid tussen een goede en een slechte kant toe.
De taalsituatie is wat ambigu. Enerzijds geeft Goodkind aan het Moddervolk een eigen taal, maar voor de rest spreken alle volkeren dezelfde taal, ongeacht of ze in de Nieuwe of de Oude Wereld wonen.

Geografie

De wereld van De Wetten van de Magie vormt het decor van deze nieuwe subreeks van Terry Goodkind.

De wereld van de Wetten van de Magie, bestaat uit twee continenten:
- De Nieuwe Wereld
- De Oude Wereld
De Nieuwe Wereld afgesloten van de Oude Wereld magiers die vonden dat magie moest blijven voortbestaan. Ze richten een barriere op van Witte en Zwarte Torens die zo'n machtig magisch veld opriepen, dat bijna niemand de grenzen kon passeren. Immers, bijna iedereen had een vonk van de gave in zijn bloed.
De Nieuwe Wereld kende heel wat kleine landen, die in een federatie van het Middenland gegroepeerd en geregeerd werden door een Raad. In het Oosten, annexeerde het huis Rahl verschillende streken en hun rijk groeide uit tot het koninkrijk D'Hara. De annexatiepolitiek werd zo ver gedreven dat de Tovenaar Zorander grenzen bestaande uit de Wereld van de Doden opriep en zo de Nieuwe Wereld verdeelde in drie delen: het Westland waar er geen magie aanwezig was, het Middenland en D'Hara. De grenzen werden later geslecht door Richard, alsook de Barriere.
De Oude Wereld, was vele malen groter dan de Nieuwe Wereld. Daarin heerst de Imperiale Orde onder het mom van mediocriteit en een tirannieke vorm van communisme.