De schrijvers

Auteur: Naomi Novik
Illustrator: David G. Stevenson
Vertaler: Gerda Wolfswinkel

Van dezelfde auteur:

Ontworteld
Zilvergaren

De uitgiftes

Cover: Hardcover met Dustjacket
Pagina's: 493
Gepubliceerd in 2018
Uitgegeven door Luitingh-Sijthoff
ISBN: 9789024581573

Zilvergaren

Verhaal

Beeld je in: het Russische achterland bezongen door Doctorandus P. in zijn Dodenrit. Dan heb je al een goede setting van dit verhaal. Een bar koud achterland, waarin we de avonturen volgen van twee families: de ene is de Joodse familie Mandelstam waar de vader een geldlener is, maar geen al te succesvolle. Hij is veel te goed.
De andere is een adellijke familie met een huwbare dochter, waar de eerzuchtige vader zijn oog heeft laten vallen op de tsaar als potentiële kandidaat voor zijn dochters hand.
En temidden van deze barre Russische bossen, loopt een zilveren weg, waar volgens de legendes een soort van White Walkers, de Staryk, regelmatig rooftochten uitvoeren op de nietsvermoedende boeren in de omgeving, op zoek naar goud.
Als de moeder van Miryem ziek wordt, neemt zij zelf het heft in handen en begint ze de schulden van de schuldenaars van haar vader terug te vorderen. Het maakt haar niet geliefd, maar ze kan door haar sterke wil, zelfs de meest onwillige klanten overhalen een deel van de sculden terug te betalen. Het gaat de joodse familie zo voor de wind, dat haar naam bekend wordt. Zelfs tot ver op de zilveren weg.
Miryem wordt tot driemaal toe benaderd door een Staryk dat zij voor hem zijn zilver kan veranderen in goud. Het lukt haar om hem het nodige goud te geven en als beloning neemt hij haar tot bruid. Dit zeer tegen haar wil.
De tsaar wordt verblind door het Staryk zilver, dat Miryem verkocht heeft aan de edelman en neemt de huwbare dochter tot zijn vrouw. Maar helaas wordt de staar beheerst door een vuurdemon.
Het verhaal gaat verder hoe Miryem een oplossing zoekt om onder haar huwelijk uit te komen terwijl Irina haar tsaar probeert te redden van zijn demon. Alles komt naadloos samen op het einde in een prachtig einde.

Stijl

Naomi keert terug naar haar sprookjesstijl, en meer bepaald naar de trend van de Oost-Europese stijl. Die is iets harder, iets bitterder, iets meer verweerd. Het verhaal leest even vlot als Ontworteld, haar vorig werk.
Ze spreekt telkens in de ik vorm, zodat ze elk personage haar eigen stem kan geven en dat de lezer als het ware in de huid kruipt van elk personage. Het zijn telkens de vrouwelijke karakters die het verhaal vertellen, met de uitzondering van de kleine Stepon.
Aanvankelijk is het soms verwarrend om te weten wie nu de ik is als een nieuw hoofdstuk begint, maar tegelijk is het heel verfrissend om zo te lezen.

Appreciatie

“Een sprookjesachtige hervertelling van de klassieker Repelsteeltje” staat te lezen op de achterkant van het boek. Ik had bijzonder genoten van haar vorig werk, Ontworteld, en keek gretig uit naar dit werk. Maar een “sprookjesachtige hervertelling” doet het boek niet haar eer aan. Want het is een fantastisch werk! Ja, er zijn inderdaad elementen van Repelsteeltje te vinden in de verhaallijn, maar dit werk is veel uitgebreider, veel dieper.