De uitgiftes

Uit de reeks Schaduwwereld

Cover: Paperback
Pagina's: 799
Gepubliceerd in 2006
2010
Uitgegeven door
ISBN: 9024556031
9024591554

Uit dezelfde reeks:

De Schaduwgrens
De Schaduwmars
Schaduwval
Schaduwhart

De Schaduwgrens

Verhaal

Als de koning van Zuidermark onverwachts wordt ontvoerd uit het noordelijkste deel van de mark koninkrijken, staat zijn jeugdige nageslacht een onzekere toekomst te wachten. Zo heeft de kreupele en humeurige prins Barrick nauwelijks oog voor zijn plichten. Zijn tweelingzus, prinses Brionie, vol leven en koppig als geen ander, vat haar nieuwe taak juist heel serieus op. Samenzwerende hofedelen maken het de tweeling niet makkelijker. Hun stiefmoeder wil haar eigen kind op de troon. Verkenners van het veroveringszuchtige Xis zijn al in het rijk gesignaleerd. En uitgerekend nu is de Schaduwgrens in beweging gekomen en glijden dichte nevels het rijk binnen. Nevels die niet kunnen verhullen dat daarachter het elfenleger van de Qar optrekt. Klaar om het rijk binnen te vallen. In De Schaduwgrens voert Tad Williams de lezer een wereld binnen waar de mens heer en meester is. De Qar - het elfenvolk - is verdreven tot ver achter de schaduwgrens, een geheimzinnige plek waar een raadselachtige nevel de sfeer bepaalt. Bekend is dat zij die de nevel binnengaan hun verstand verliezen, en erger. Op de grens van die nevel, en ernaar vernoemd, ligt het vredige Zuidermark, het meest noordelijke van de koninkrijkjes van de mens. Maar op Kasteel Zuidermark doen onheilspellende geruchten de ronde nadat de koning is ontvoerd en de regent onder mysterieuze omstandigheden aan zijn eind komt. De nieuwe heersers, des konings tweeling, zijn nauwelijks vijftien jaar en verre van volwassen. Zo heeft de gebrekkige en humeurige prins Barrick nauwelijks oog voor zijn plichtenen verantwoordelijkheden, hij wordt voortdurend door angstaanjagende dromen geplaagd. Zijn tweelingzus, prinses Brionie, bruisend, vol leven en koppig als geen ander, vat haar nieuwe taak heel serieus op. Maar zijn zij wel opgewassen tegen de altijd konkelende en samenzwerende hofedelen? Tegen een stiefmoeder die niets liever wil dan haar eigen kind de troon te zien bestijgen? Of tegen de veroveringszucht van het aangrenzende Xis, waarvan de eerste verkenners al in het rijk zijn gesignaleerd? Kwalijkst van alles is dat uitgerekend nu de schaduwgrens, ooit getrokken door het Schemervolk om ervoor te zorgen dat niemand de schaduwlanden erachter betreedt, in beweging is gekomen. Langzaam maar onstuitbaar glijden de dichte gekmakende nevels het zuidelijk deel van Zuidermark binnen. Maar hoe dicht en ondoorzichtig ze ook zijn, de nevels kunnen niet verhullen dat achter hen het elfenleger van de Qar optrekt en op het punt staat Zuidermark binnen te vallen. De schaduwmars is begonnen...

Stijl

Het genre science fiction en fantasy is het genre voor Tad Williams, en dit voor twee redenen: ten eerste de vrijheid die het genre heeft aan de verhalen en aan de schrijver, ten tweede Tad Williams is een man die geen korte verhalen kan schrijven. Hij schrijft epische fantasy omdat hij veel woorden nodig heeft om zijn verhaal te doen. Voor hem is een genre in principe een contract, aangegaan door de schrijver naar zijn lezer toe. De lezer is vrij vergevingsgezind, hij laat de schrijver veel toe, maar op het einde van de rit (of het verhaal) wil de lezer wel waar hij voor gekozen heeft: hij wil zijn verwachtingen gelezen hebben. Hoe de schrijver daar geraakt, daar geeft de lezer hem genoeg ruimte voor. Het verhaal groeit naarmate het geschreven wordt, er komen nevenplots of afwijkingen bij en daar is ruimte voor nodig. Ruimte die de genres van Science fiction en fantasy voldoende bieden.
De boeken hebben een gelijkaardige opbouw: het verhaal start simple, dan komet ere en chaotische en meest bombastische wending die alle wegen open laat. Gaandeweg het verhaal zullen de karakters keuzes maken die het verhaal terug stroomlijnen in de richting waar het naartoe moet gaan.
Net als bij Tolkien, geeft Tad Willaims de nodige aandacht aan het uitwerken van de wereld en de personages. Folklore en mythologie, talen en eigen cultuur en geschiedenis, reliegie en politiek worden meegenomen om meer realiteit aan het verhaal mee te geven. De karakters zijn niet enkel speerdragers, zelfs de kleinere rollen worden met de nodige zorg uitgewerkt en beschreven. Zo krokgt het verhaal meer diepgang en realiteit.
Humor spelt volgens Tad Williams ook een heel grote rol in de storytelling van de verhalen. Het hoeft niet altijd op het moment zelf dat er iets gebeurt, dat er een humoristische noot het drama wat moet verzachten, het mag ook later maar duidelijk verweven. Dat heeft het verhaal meer samenhang en terug, meer diepgang en realiteit. En som mag die humor wel wat plat zijn, want mensen in het echte leven lachen ook zelfs met platte humor.
Belangrijk in het leven is dat er geen zwart wit tegenstellingen zijn, maar veel grijze gebieden. Zo ook in zijn verhalen: niets is echt maar een kant van het spectrum: goed kan soms zijn slechte kant laten zien, slecht heeft soms meer goede kanten in zich dan gedacht.
De notie van magie gebruikt Tad Williams wel in zijn verhalen, maar in geringe mate. Overmatig gebruik van magie leidt tot ontkenning van het nut van magie.
Een belangrijk concept in de verhalen van Tad Williams zijn familiebanden en de eigen identiteit. De familie geeft een zekere realiteit aan een individu, maar het is ook aan dat individu om zijn eigen persoonlijkheid te vinden en te definieren.
Als rasechte Amerikaan is kolonialisme ook een topic die Tad Williams bezig houdt. De idee van de “originele” mensen die woonden in een land en die migranten verwelkomden, om dan later te zien dat die migranten hen gingen overheersen, is een stigma waar sommige Amerikanen mee worstelen, zoals sommige Duitsers nog steeds worstelen met de stigma van de oorlogen. Tad Williams beschrijft de relaiteit dat het gebeurt, maar kiest tussen de lijnen door de kant van de overheerste aboriginals.
Tad Williams spelt met het idee dat religie dezelfde wortels deelt als mythologie: het geeft een zekere spirituele legitimiteit aan sommige politieke instanties. Een erg volwassen opvatting van godsdienst die het verhaal extra dimensie geeft op vlak van sociale interacties.

Appreciatie